nwsbrief.html

Werkgroep Congo-Ned

Nieuwsbrief 1: Juli 2002

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Deze nieuwsbrief is opgedragen aan onze donateurs en aan allen die hebben aangegeven belangstelling te hebben voor de activiteiten van onze werkgroep. De brief geeft een indruk van ons werk in de afgelopen 12 maanden tegen de achtergrond van de ontwikkelingen met name in Oost-Congo. Hopelijk waardeert u onze Nieuwsbrief, maar mocht u er geen prijs op stellen deze te blijven ontvangen, wilt u dat dan aan ons berichten? Voor meer informatie over Congo verwijzen we graag naar onze website.

Bevolking van Oost-Congo lijdt

De oorlog die sinds 1998 In Oost-Congo woedt krijgt in Nederland en de meeste andere Westerse landen nog steeds weinig aandacht. Toch is, in de woorden van de Amerikaanse organisatie Refugees International, sprake van een 'slow motion holocaust'. Deze heeft naar schatting reeds aan meer dan 2,5 miljoen mensen het leven gekost. Weliswaar verschenen bij de Verenigde Naties en bij internationale humanitaire organisaties diverse rapporten over de situatie, maar die kregen in ons land weinig of geen aandacht. Evenmin bestaat bij de Nederlandse regering interesse zich in te spannen om aan het lijden van de bevolking aldaar een einde te maken.

Actie in Nederland

De Werkgroep Congo-Ned besloot met ingang van september 2001 een actie te voeren om te pogen hierin een keer te brengen. Dat is niet eenvoudig, omdat het beleid van de Nederlandse regering zich sinds jaren vooral richt op Rwanda en Oeganda, die wel als de darlings van de Westerse wereld worden aangeduid en door minister Herfkens royaal van ontwikkelingshulp worden voorzien. En het zijn uitgerekend deze landen die hoofdschuldigen zijn inzake de humanitaire tragedie die zich in Oost-Congo afspeelt.

Brochure

Gelukkig konden we inspiratie opdoen bij onze zuiderburen: In Belgie, voormalig kolonisator van Congo, Rwanda en Burundi, bestaat veel meer kennis van dat gebied en is het engagement bij de bevolking van die landen via allerlei kerkelijke en niet-gouvernementele contacten veel intensiever dan hier. Zo namen we tweemaal deel aan bijeenkosten in Brussel, een Colloque georganiseerd door aldaar gevestigde Congolezen en een Table Ronde, die was geconvoceerd door de gezamenlijke Belgische NGO's in het kader van het Belgische EU-voorzitterschap. De eerste bracht ons in contact met de Congolese organisatie Rassemblement pour le Progrès (R.P.) die ondermeer foto's vertoonde van de gruwelijkheden die door de Rwandese bezetters en hun handlangers worden aangericht tegen de Congolese burgerbevolking. Een selectie van deze beelden is opgenomen in een brochure die ze hadden uitgebracht, met verder beschrijvingen van ooggetuigen en teksten van kerkelijke leiders. Samen met hen hebben we hiervan een vertaling in het Nederlands gemaakt en uitgegeven onder de titel 'Opdat men nooit vergete'.


Presentatie van de brochure op 27 april
door Bahwere Paluku (links) met
rechts Alphonse Mordiva (Congo-Ned)

Waarom?

De onvoorstelbare wreedheden, zoals in de brochure worden beschreven en die tot vandaag nog plaats vinden, roepen de vraag op hoe mensen hiertoe komen. Twee elementen spelen daarbij een rol. Allereerst de 'cultuur van geweld' die vanuit de buurlanden Rwanda en Burundi het oosten van Congo als het ware heeft overspoeld. Dit geweld is binnen de Rwandese grenzen eerst in 1994 geculmineerd in een 'genocide' en daarna gevolgd door een verschrikkelijke slachting in 1996 onder Hutu-vluchtelingen die in kampen in Oost-Congo verbleven. Het is deze zelfde verachting voor integriteit van de medemens waarvan de Congolese burgerbevolking thans het slachtoffer is. Dat de internationale gemeenschap verlamd lijkt om tussenbeide te komen ten behoeve van de weerloze bevolking, wordt wel toegeschreven aan schuldgevoelens jegens de Rwandese Tutsi die in 1994 geen hulp kregen toen zij massaal werden afgeslacht, gevoelens die door de Rwandese leider Kagame worden geëxploiteerd. Het tweede element is de hebzucht van de leiders van de betrokken landen en van de machtselite die zich om hen heen heeft verzameld en die zich tegoed doet aan de rijkdommen van Oost-Congo. Het gaat daarbij ook om Congolezen die voor eigen gewin hebben besloten de bezetters te dienen en zo van de buit mee te profiteren. De omvang van de roof werd voor het eerst goed in kaart gebracht door een expert-panel van de VN-Veiligheidraad onder leiding van mevrouw Safiatou N'Daw. Grote hoeveelheden goud, diamant, hardhout, enz.worden door Rwanda en Oeganda als eigen productie uitgevoerd, terwijl in die landen die grondstoffen niet of amper voorhanden zijn. Daarmee tonen ze fraaie macro-economische groeicijfers die ze de lof oplevert van internationale financiële instellingen en waarvoor ze beloond worden met extra hulp en schuldverlichting!

Petitie

Congo-Ned richtte zich ondermeer op de roof van coltan, een grondstof voor de high tech, waarvan de winning, vaak door kinderen, desastreuze gevolgen heeft voor mens en milieu van Oost-Congo. We stelden een petitie op waarin we het parlement en de regering vroegen zich in te zetten voor een moratorium op de invoer van uit Congo geroofde grondstoffen en onderzoek te doen naar de betrokkenheid van het Nederlandse bedrijfsleven. De petitie werd met 1681 handtekeningen op 26 februari 2002 aangeboden aan de Tweede Kamer.

Congo-middag

De brochure 'Opdat men nooit vergete' werd officiëel gepresenteerd op een bijeenkomst op 27 april in de Keizersgrachtkerk in Amsterdam. Dit geschiedde door Dr Paluku Bahwere van de genoemde organisatie R.P.. Jules Devos, onderzoeker van het Réseau Européen Congo (REC), eveneens uit Belgie, gaf een inleiding over de achtergronden van de conflicten in het Grote-Merengebied. Verder was er een forum waarin ondermeer Kees van den Broek van Cordaid meedeed. Deze laatste is tevens voorzitter van een overleg van Nederlandse NGO's (waaronder ICCO, Cordaid, NOVIB, enz.), het Grote-Merenplatform dat enkele malen per jaar vergadert en waaraan ook enkele ambtenaren van Buitenlandse Zaken deelnemen. Het is goed vast te stellen dat het afgelopen seizoen (het eerste waarbij Congo-Ned eraan deelnam) een groeiende aandacht bij dit Platform is voor het lijden van de Oost-Congolese bevolking.


Forum op 27 april. V.l.n.r.:
Jules Devos, Nelly Koetsier (Congo-Ned),
Kees van den Broek, Jan Hoekema (D66)

Congolese Dialoog

Hoe zijn de politieke ontwikkelingen in Congo zelf? De meesten in het land putten enige hoop uit de resultaten van de Inter-Congolese Dialoog (ICD) die in april plaats vond in Sun City. Het Noordelijk deel van het land, waar na de verovering door Oeganda Jean-Pierre Bemba de baas is, is weer verenigd met het gedeelte dat vanuit Kinshasa werd bestuurd. Bemba is aangewezen als premier, naast president Joseph Kabila. Het resterende, Oostelijke, deel van het land is onder druk van Rwanda buiten het akkoord gebleven; dit land heeft zijn troepenmacht daar juist versterkt, en de illegale exploitatie van bodemschatten gaat er onverminderd voort.

Kisangani

De meest Westelijk gelegen stad van het bezette gebied is Kisangani gelegen aan de Congo-rivier. Het is de hoofdstad van Oost-provincie en centrum vandiamantwinning en -handel. Op 14 mei hebben daar gevechten plaats gevonden waarbij onder de burgers meer dan 100 doden vielen. De week erna zou in Kisangani het Internationale Symposium voor Vrede plaats vinden, dat was voorbereid door de kerken en locale NGO's. We waren door één van de leiders van de société civile die we hier hadden leren kennen uitgenodigd daaraan deel te nemen. Door de nieuwe spanningen is de bijeenkomst afgelast tot grote teleurstelling van ons en vele anderen, zowel in Europa als in Kisangani zelf.

Hoe verder?

We zijn vastbesloten voort te gaan met steun aan mensen in Kisangani in hun strijd voor vrede en een menswaardig bestaan. Verder gaan we door met onze pogingen de Nederlandse regering te bewegen tot een Afrika-politiek die niet gewapende agressie in het Grote-Merengebied beloont, maar recht doet aan mensen die streven naar vrede en goede verhoudingen. Als u hierbij wilt meewerken, neem dan contact met ons op.

Werkgroep Congo-Ned
Adres: 2e Oosterparkstraat 215 II,
1092 BK Amsterdam
Tel. (0)20 6718773
Fax (0)20 4631984
e-mail congoned@dds.nl
website www.congoned.dds.nl

Tekst: Nico Dekker.
Foto's: Devince Kongolo
Logo en fotobewerking:kunst-service
Als u vragen of opmerkingen heeft
naar aanleiding van deze nieuwsbrief,
stuur ons dan een berichtje.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ De Werkgroep Congo-Ned heeft als doel informatie te verspreiden over Centraal-Afrika, in het bijzonder de DR Congo, en bij te dragen aan de verbetering van de leefsituatie van de bevolking aldaar. Congo-Ned maakt deel uit van de Stichting Amani ya Congo, KvK 3416881.Gironummer 9263303 te Amsterdam. Giften aan de stichting zijn aftrekbaar, en hartelijk welkom!

De brochure "Opdat men nooit vergete" is te verkrijgen door overmaking van € 7.- op girorekening 9263303 van Stichting Amani ya Congo te Amsterdam, onder vermelding van 'brochure'

home